Masz 0 pisma w koszyku
Zadośćuczynienie za krzywdę powstałą na skutek uszkodzenia uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia
Dzisiejszy wpis jest poświęcony analizie podstaw faktycznych i prawnych pozwu o zadośćuczynienie za krzywdę powstałą na skutek uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia.
Powód, 40 – letni mężczyzna, uczestniczył w wypadku drogowym, w którym sprawca szkody najechał na tył kierowanego przez niego pojazdu. Na skutek zderzenia powód (poszkodowany) uderzył głową w kierownicę i stracił przytomność.
W przeprowadzonym po wypadku badaniu stwierdzono u powoda powstanie krwiaka nad kością krzyżową oraz zmiany zwyrodnieniowe w stawach międzykręgowych i krzyżowo – biodrowych.
Od czasu wypadku powód odczuwał znaczny ból okolic kręgosłupa. Był niezdolny do pracy przez ponad 3 miesiące, przez miesiąc nie był w stanie wykonywać podstawowych prac domowych.
Przez 3 miesiące po wypadku powód musiał nosić kołnierz ortopedyczny. Dłuższe chodzenie i stanie wywoływały u niego znaczne zmęczenie; powód często odczuwał zawroty głowy i tracił równowagę.
Doznane na skutek wypadku urazy spowodowały konieczność korzystania z rehabilitacji w celu zmniejszenia dolegliwości bólowych i zwiększenia sprawności fizycznej (zmniejszonej po wypadku).
Po wypadku powód ciągle odczuwał ból, szczególnie intensywny w czasie podnoszenia ciężkich przedmiotów, wchodzenia po schodach i schylania się. Ból utrudniał powodowi wykonywanie pracy zawodowej (powód był przedstawicielem handlowym).
Wypadek miał też następstwa w psychice powoda; wspomnienia wypadku wywoływały u powoda zdenerwowanie, lęk, stany depresyjne i kłopoty ze snem.
Wystąpienie krzywdy wywołanej uszkodzeniem ciała lub rozstrojem zdrowia uprawnia pokrzywdzonego do podjęcia starań o to, aby uzyskać należne mu zadośćuczynienie.
Z przedstawionego stanu faktycznego wynika, że na skutek wypadku powód doświadczył uszkodzenia ciała i rozstroju zdrowia, które były źródłem krzywdy (szkody niemajątkowej).
Pokrzywdzony mógł zatem dochodzić kompensacji krzywdy przez żądanie zapłaty zadośćuczynienia – najpierw w postępowaniu przedsądowym (np. w prowadzonym przez ubezpieczyciela postępowaniu likwidacyjnym), a następnie w postępowaniu przed sądem.
W celu wykazania zasadności swojego roszczenia powód powinien w postępowaniu sądowym wykazać w szczególności krzywdę (dolegliwości związane z uszkodzeniem ciała i wywołaniem rozstroju zdrowia) i związek pomiędzy odczuwanymi dolegliwościami a wypadkiem.
W tym celu powód powinien zgłosić wnioski o przeprowadzenie dowodu z opinii biegłych lekarzy, którzy ocenią m.in. zakres i trwałość uszkodzeń ciała i rozstroju zdrowia i intensywność dolegliwości bólowych i cierpień psychicznych powoda.
Wysokość żądania powoda powinna uwzględniać rodzaj naruszonego dobra (w tym wypadku naruszonym dobrem jest przede wszystkim zdrowie) oraz intensywność i długotrwałość cierpień pokrzywdzonego.
Należy udowodnić
Adwokat zwraca uwagę, że zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron zawartych w pozwie lub odpowiedzi na pozew i wykrycia środków dowodowych pozwalających na udowodnienie racji powoda lub pozwanego, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy.
Należy mieć świadomość, że to strona jest obowiązana wskazać dowody dla stwierdzenia faktów i musi liczyć się z negatywnymi konsekwencjami nieudowodnienia.
Należy pamiętać, że zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, a według art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego strona w postępowaniu sądowym zobowiązana jest wskazywać fakty, oraz dowody na potwierdzenie swoich twierdzeń.
