Plan naprawczy dla pracownika – WZÓR – przykład

Co to jest plan naprawczy dla pracownika?

Plan naprawczy dla pracownika to narzędzie, które ma stanowić dla pracownika szansę na osiągnięcie lepszych wyników, poprawę jakości i wydajności pracy. Plan naprawczy można wdrożyć w przypadku problemów:

• z realizacją określonych celów zawodowych,
• z zachowaniem pracownika w miejscu pracy,
• z jakością pracy danej osoby.

Plan naprawczy przygotowuje się wtedy, kiedy pracodawca wierzy w potencjał pracownika – wie, że ten jest w stanie pracować wydajniej, osiągać lepsze wyniki.

Kiedy wdraża się plan naprawczy?

Program naprawczy dla pracownika staje się coraz popularniejszy w różnych branżach, ale najczęściej stosuje się go w firmach, które zajmują się sprzedażą. Plan naprawczy powinien zostać wdrożony w przypadku, gdy:

• ocena pracownika jest negatywna,
• jakość pracy pracownika obniża się,
• wydajność pracy pracownika spada,
• pogarszają się wyniki pracy pracownika,
• pracownik nie zrealizował celów zawodowych, np. nie osiągnął minimalnego wyniku sprzedaży,
• pojawiły się problemy w relacjach między pracownikiem a pracodawcą lub między pracownikami, np. w sferze komunikacji. 

>Cel wdrożenia planu naprawczego

Plan naprawczy dla pracownika wdraża się w konkretnym celu. Najczęściej taki program jest dla pracownika drugą szansą na poprawę wyników, osiągnięcie pozytywnej oceny pracy. Plan może:

• motywować pracownika,
• umożliwiać pracownikowi dalszy rozwój,
• dawać pracownikowi perspektywy rozwoju kariery.

Jego celem jest także poddanie analizie problemów, z jakimi mierzy się pracownik po to, aby można było je wyeliminować, a tym samym poprawić jakość pracy pracownika, jego wydajność i osiągane wyniki. 

Jakie elementy musi zawierać plan naprawczy pracownika?

Zasadniczo, wyróżnia się trzy elementy planu naprawczego. Są to:

• obecne wyniki pracy pracownika, czyli wskazanie problemu, jakim mogą być słabe wyniki, wyniki odbiegające od założonego celu, opis niewłaściwych działań pracownika,
• sposób realizacji planu naprawczego, tj. konkretne wskazówki i działania, które powinny pomóc pracownikowi osiągnąć założony cel, w ramach programu powinno się określić także harmonogram działań, przewidzieć ewentualne szkolenia, zmianę warunków pracy, stosowanie nowych technik sprzedażowych itd.
• określenie pożądanego rezultatu, czyli mierzalnych efektów wdrożenia planu naprawczego w postaci np. konkretnych wyników sprzedaży w oznaczonym okresie. 

Warto pamiętać, że plan naprawczy powinien być sporządzony na piśmie. Dokument podpisuje i pracodawca, i pracownik po zapoznaniu się z jego treścią. Co więcej, wskazane jest, aby to pracownik współpracował z pracodawcą w trakcie formułowania założeń planu naprawczego, wykazując się inicjatywą.

Jeśli jest to niemożliwe, pracodawca powinien przynajmniej skonsultować z pracownikiem projekt planu. Ma to na celu przedstawienie pracownikowi planu naprawczego jako narzędzia motywacyjnego, a nie “podkładki” pod zwolnienie.  

Jak należy pisać plan naprawczy?

Wielu pracodawców zastanawia się, jak napisać plan naprawczy pracownika, aby był on skuteczny. Warto pamiętać zatem o kilku istotnych zasadach sporządzania takiego dokumentu. 

Po pierwsze, najlepiej jeśli plan naprawczy pracodawca przygotowuje wraz z pracownikiem – wpływa to korzystnie na jego zaangażowanie i motywację.

Plan powinien zostać przygotowany na piśmie, przedstawiony do wglądu pracownikowi, którego dotyczy i podpisany przez obie strony.

Po drugie, w dobrym planie naprawczym musi zostać określony konkretny termin jego realizacji, na przykład 30 dni. Dokument powinien zawierać też propozycje konkretnych działań, na przykład:

• szkoleń,
• coachingu,
• sesji z psychologiem,
• urlopu,
• kontroli czasu pracy.

Projekt dokumentu można przygotować w oparciu o uniwersalny wzór planu naprawczego pracownika. Należy jednak mieć na uwadze, że wdrożony plan nie rozwiąże problemu, jeśli pracodawca pozostawi pracownika samemu sobie, bez wsparcia i pomocy. 

Plan naprawczy pracownika a obowiązujące przepisy

Żadne przepisy prawa – w tym nawet kodeks pracy – nie odnoszą się do tematu planów naprawczych pracowników. Zasady ich stosowania mogą regulować przepisy wewnętrzne obowiązujące w zakładzie pracy, na przykład:

• regulamin ocen okresowych,
• regulamin pracy,
• układ zbiorowy pracy.

Jeśli programy naprawcze są wprowadzane odrębnie, należy podać informacje na ich temat do wiadomości ogółu pracowników. Warto pamiętać bowiem, że ich ważność może zakwestionować Państwowa Inspekcja Pracy lub sąd pracy.

Plan naprawczy jako podkładka do zwolnienia

Dobry przykładowy plan naprawczy pracownika powinien być przede wszystkim realny, czyli możliwy do zrealizowania przez pracownika. Zasadniczo, celem jego przygotowania jest bowiem udzielenie pracownikowi pomocy.

Niektóre firmy traktują go natomiast jako uzasadnienie decyzji o zwolnieniu pracownika, która została podjęta dużo wcześniej. W tym celu w planie naprawczym przewidują wygórowane cele, których pracownik nie ma szans spełnić. 

Często zatem plan naprawczy traktowany jest jako działanie pozorne, faktycznie zmierzające nie do poprawy wyników pracownika, ale do redukcji personelu, bez ryzyka procesu w sądzie pracy czy bez ponoszenia kosztów odprawy. 

Z tego względu nad coraz popularniejszymi planami naprawczymi czuwają organizacje związkowe. W przypadku wątpliwości kierują oni daną sprawę do PIP lub do sądu pracy. Podmioty te mają możliwość unieważnienia planu naprawczego w przypadku, gdy:

• nie został on zapisany w regulaminie firmy, 
• pracownicy nie zostali zapoznani z zasadami dotyczącymi planów naprawczych,
• plan nie został sporządzony na piśmie,
• planu nie podpisał pracodawca i pracownik, 
• pracownik nie uczestniczył w tworzeniu planu.