Odpowiedź na wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem wzór

Wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem

Zanim podpowiemy, jak odpisać na wniosek o kontakty z dzieckiem, wyjaśnijmy, czym właściwie jest wniosek o ustalenie sposobu kontaktów rodzica z dzieckiem. Takie pismo wnosi się zazwyczaj w dwóch przypadkach:

• gdy brak jest porozumienia z drugim rodzicem w zakresie sposobu i terminu realizacji kontaktów z dzieckiem,
• gdy drugi rodzic utrudnia kontakty z dzieckiem.

Wniosek o uregulowanie kontaktów kierowany jest do sądu rejonowego właściwego ze względu na miejsce zamieszkania dziecka. Pismo nie jest pozwem, ale musi spełniać pewne wymogi formalne. Należy wskazać w nim między innymi:

• sposób i terminy, w jakich rodzic chce realizować kontakty z dzieckiem (dni tygodnia, godziny, realizacja kontaktów w ferie, wakacje i święta),
• opis sytuacji wnioskodawcy – jak do tej pory wyglądały kontakty z dzieckiem, czy drugi rodzic utrudniał te kontakty,
• dowody, które potwierdzają twierdzenia zawarte we wniosku, wraz z powołaniem świadków. 

We wniosku mogą pojawić się także odpowiedzi na pytania, którymi będzie zainteresowany sąd, jak na przykład:

• czy rodzic interesuje się dzieckiem i jego sprawami?
• w jakiej odległości od siebie mieszkają rodzice,
• jaką pracę wykonują rodzice, czy nie koliduje ona ze sprawowaniem opieki nad dzieckiem, 
• jak często rodzic spotyka się z dzieckiem,
• czy dziecko nocuje o drugiego rodzica, i tak dalej. 

Odpowiedź na wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem

Odpowiedz na wniosek o kontakty z dzieckiem to nic innego jak sposób na ustosunkowanie się do twierdzeń strony przeciwnej. Drugi rodzic ma zazwyczaj 14 dni na przygotowanie swojej odpowiedzi na wniosek o ustalenie kontaktów, czy o zabezpieczenie kontaktów. Warto wiedzieć, że odpowiedź na wniosek o zabezpieczenie kontaktów z dzieckiem dotyczy umożliwienia rodzicowi realizowania kontaktów już w trakcie trwania postępowania.

Sprawy tego typu mogą bowiem ciągnąć się miesiącami. Jeśli jednak druga strona złoży też wniosek o zabezpieczenie kontaktów, sąd najpierw przesłucha strony – zanim przesłucha świadków – i wcześniej wyda odpowiednie postanowienie dotyczące zabezpieczenia kontaktów z dzieckiem. 

Jak napisać więc odpowiedź na wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem? Odpowiedź na takie pismo ma wyjaśniać stanowisko drugiego rodzica w sprawie o uregulowanie kontaktów z dzieckiem. Zasadniczo druga strona postępowania zawsze ma prawo zgodzić się z twierdzeniami wnoszącego o ustalenie kontaktów z dzieckiem i zaakceptować je w całości, bądź nie zgodzić się z tym stanowiskiem i przedstawić własne argumenty.

Drugi rodzic może więc wykorzystać odpowiedź na wniosek po to, aby zaproponować własną wersję organizacji kontaktów z dzieckiem, tj. harmonogram widzeń, rodzaje komunikacji, warunki komunikacji i inne ustalenia. 

Należy pamiętać, że odpowiedź na wniosek o ustalenie kontaktów musi spełniać pewne wymagania formalne – w końcu jest kierowana do sądu. Nie można pominąć w niej takich elementów, jak dane stron postępowania, oznaczenie sądu czy sygnatura akt sprawy.

Do przygotowania pisma warto wykorzystać więc wzór odpowiedzi na wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem, który uwzględnia już te wszystkie elementy formalne. Najistotniejszą częścią odpowiedzi jest natomiast stwierdzenie, czy:

• strona zgadza się z treścią wniosku,
• strona nie zgadza się z treścią wniosku oraz w jakim zakresie. 

Jak może wyglądać przykładowa odpowiedź na wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem?

Przykładowa odpowiedź na wniosek o ustalenie kontaktów z dzieckiem będzie bardziej skomplikowana, jeśli drugi rodzic nie zgadza się z propozycjami wnioskodawcy i chce zaprezentować własny harmonogram realizacji kontaktów z małoletnim dzieckiem. Przed jej przygotowaniem warto zapoznać się ze wszystkimi możliwymi formami realizacji kontaktów z małoletnimi. 

Zgodnie z przepisami kodeksu rodzinnego i opiekuńczego art. 113 § 2:

Kontakty z dzieckiem obejmują w szczególności przebywanie z dzieckiem (odwiedziny, spotkania, zabieranie dziecka poza miejsce jego stałego pobytu) i bezpośrednie porozumiewanie się, utrzymywanie korespondencji, korzystanie z innych środków porozumiewania się na odległość, w tym ze środków komunikacji elektronicznej.

Zatem rodzic może realizować kontakty z dzieckiem w sposób pośredni i bezpośredni. Bezpośrednie kontakty rodzica to odwiedziny, spotkania i zabieranie dziecka poza stałe miejsce pobytu – do siebie. Pośrednie kontakty to z kolei korespondencja i porozumiewanie się na odległość. Kontakty pośrednie mają uzupełniać kontakty bezpośrednie, a nie zastępować je, chyba że kontakty bezpośrednie nie mogą być realizowane lub nie powinny być realizowane.

Co ważne, uregulowanie kontaktów należy opisać bardzo precyzyjnie. Jeśli rodzic chce widywać się z dzieckiem każdego dnia, powinien napisać, w jakich godzinach miałby odbierać i przyprowadzać dziecko lub odwiedzać je w domu. Harmonogram kontaktów musi odnosić się także do weekendów, świąt, ferii i wakacji. 

Jeżeli drugi rodzic uważa, że zasługuje na większą ilość kontaktu z dzieckiem, powinien wykazać, że prawidłowo pełni swoje obowiązki rodzicielskie, ma czas na realizację kontaktów oraz odpowiednie warunki i predyspozycje do sprawowania osobistej opieki nad dzieckiem. Musi mieć też na uwadze, że w ramach postępowania dowodowego, sąd skorzysta z takich środków dowodowych, jak:

• przesłuchanie świadków – można wskazać świadków w odpowiedzi na wniosek, najczęściej są to inni członkowie rodziny, nauczyciele, opiekunka dziecka,
• dowody z opinii biegłych sądowych – zwłaszcza psychologów, którzy badają zarówno dziecko, jak i rodziców, ustalają kompetencje rodzicielskie, wskazują, czy rodzice są w stanie odpowiednio zająć się małoletnim dzieckiem.

Utrudnianie kontaktów z dzieckiem

Orzeczenie sądu w sprawie ustalenia kontaktów z dzieckiem obowiązuje obie strony. Zarówno rodzic, który złożył wniosek o ustalenie kontaktów, jak i rodzic, który udzielał odpowiedzi na taki wniosek, mają obowiązek stosować się do nakazów sądu, dotyczących realizacji kontaktów przez obie strony.

Jeśli jeden z rodziców nie stosuje się do postanowienia o kontaktach, czyli nie realizuje ich lub utrudnia ich realizację, musi liczyć się z konsekwencjami, ponieważ drugi rodzic może wnieść wniosek o ukaranie za utrudnianie kontaktów z dzieckiem.

Podstawową formą kary dla rodzica, który nie przestrzega sądowego postanowienia, jest nakaz zapłaty „grzywny” na rzecz drugiego rodzica.

Zgodnie z treścią art. 598 kodeksu postępowania cywilnego:

Jeżeli osoba, pod której pieczą dziecko pozostaje, nie wykonuje albo niewłaściwie wykonuje obowiązki wynikające z orzeczenia albo z ugody zawartej przed sądem lub przed mediatorem w przedmiocie kontaktów z dzieckiem, sąd opiekuńczy, uwzględniając sytuację majątkową tej osoby, zagrozi jej nakazaniem zapłaty na rzecz osoby uprawnionej do kontaktu z dzieckiem oznaczonej sumy pieniężnej za każde naruszenie obowiązku.

Zsumowanie tematu

Każdy rodzic ma prawo do utrzymywania kontaktów z dzieckiem, dlatego w przypadku wszczęcia sprawy dotyczącej kontaktów drugi rodzic uprawniony jest do wniesienia odpowiedzi na wniosek o ustalenie kontaktów. Aby odpowiedź ta została uznana przez sąd i wzięta pod uwagę, musi ona spełniać pewne wymagania formalne.

Przede wszystkim uczestnik postępowania powinien w odpowiedzi odnieść się do głównych twierdzeń wniosku oraz określić, czy zgadza się z zakresem i sposobem kontaktów, o które wnosi wnioskodawca, mając przy tym na celu dobro dziecka.

Wzór takiej odpowiedzi pobierzesz na samej górze niniejszej strony.