Jaki okres prowadzi do zasiedzenia rzeczy ruchomej?

Do nabycia przez zasiedzenie własności rzeczy ruchomej jest konieczne nieprzerwane samoistne posiadanie tej rzeczy w dobrej wierze przez okres 3 lat. Wymóg dobrej wiary posiadacza odnosi się do całego okresu posiadania, nie tylko do momentu uzyskania posiadania. Posiadanie ruchomości w złej wierze nie prowadzi do nabycia jej własności przez zasiedzenie.

Adwokat podkreśla, że dobra wiara nabywcy rzeczy, prowadząca do jej nabycia przez zasiedzenie, musi istnieć nie tylko w dacie wejścia w posiadanie, ale przez cały czas posiadania.

Co decyduje, czy dana osoba będzie mogła zasiedzieć ruchomość?

Warto wiedzieć, że w dobrej wierze jest taki samoistny posiadacz rzeczy ruchomej, który wszedł w jej posiadanie nie tylko będąc przekonanym o nabyciu własności rzeczy ruchomej od osoby uprawnionej, ale nadto jeszcze gdy takie jego przekonanie było zarazem usprawiedliwione konkretnymi okolicznościami. Oznacza to, że dobrą wiarę samoistnego posiadacza wyłącza niedołożenie przezeń należytej staranności w celu zbadania, czy zbywca jest rzeczywiście osobą uprawnioną do rozporządzania zbywaną rzeczą. Innymi słowy przesłanki prowadzące do zasiedzenia rzeczy ruchomej np. samochód są bardzo wyśrubowane.

Ponadto, w przypadku rozważania kwestii zasiedzenia rzeczy ruchomej należy pamiętać, że dowiedzenie się przez posiadacza rzeczy przed upływem okresu zasiedzenia (czyli trzech lat), iż nabył on rzecz od nieuprawnionej osoby, sprawia, że należy go od początku jej posiadania traktować jako posiadacza w złej wierze. Co uniemożliwia skuteczne stwierdzenie zasiedzenia ruchomości.

Możliwe jest nabycie w drodze zasiedzenia już ustanowionego użytkowania wieczystego; prawo takie nie może powstać w wyniku zasiedzenia. Nabycie w drodze zasiedzenia służebności gruntowej może nastąpić tylko wtedy, gdy służebność polega na korzystaniu z trwałego i widocznego urządzenia.

Czy można zasiedzieć ruchomość w złej wierze tak jak ma to  miejsce w sytuacji zasiedzenia nieruchomości?

W złej wierze nabycie rzeczy ruchomej przez zasiedzenie jest wyłączone tym samym niemożliwe.

Jaki sąd jest właściwy w sprawie o zasiedzenie rzeczy ruchomej?

W materii dotyczącej zasiedzenia rzeczy ruchomej, takiej jak samochód, właściwy jest sąd powszechny.

Jakie są skutki zasiedzenia rzeczy ruchomej?

Osoba, która nabyła własność przez zasiedzenie, może żądać, by sąd stwierdził to swoim orzeczeniem. Wydane w postępowaniu nieprocesowym postanowienie o stwierdzenie zasiedzenia ma charakter deklaratoryjny (jedynie stwierdza coś, co już nastąpiło). Postanowienie sądu o zasiedzenie jest dowodem nabycia własności nieruchomości przez zasiedzenie i stanowi podstawę wpisu prawa własności do księgi wieczystej.

Nie może żądać od sądu stwierdzenia zasiedzenia osoba, która ma trudności z udowodnieniem swojego prawa własności nabytego w innej drodze. Zatem zasiedzieć własność może tylko taki posiadacz, który nie jest właścicielem rzeczy.

Należy udowodnić
Adwokat zwraca uwagę, że zgodnie z obowiązującą w postępowaniu cywilnym zasadą kontradyktoryjności sąd nie ma obowiązku zarządzania dochodzeń w celu uzupełnienia lub wyjaśnienia twierdzeń stron zawartych we wniosku lub odpowiedzi na wniosek i wykrycia środków dowodowych pozwalających na udowodnienie racji wnioskodawcy czy uczestnika, ani też sąd nie jest zobowiązany do przeprowadzania z urzędu dowodów zmierzających do wyjaśnienia okoliczności istotnych dla rozstrzygnięcia sprawy. Należy mieć świadomość, że to strona jest obowiązana wskazać dowody dla stwierdzenia faktów i musi liczyć się z negatywnymi konsekwencjami nieudowodnienia.

Należy pamiętać, że zgodnie z art. 6 Kodeksu cywilnego ciężar udowodnienia faktu spoczywa na osobie, która z faktu tego wywodzi skutki prawne, a według art. 232 Kodeksu postępowania cywilnego strona w postępowaniu sądowym zobowiązana jest wskazywać fakty, oraz dowody na potwierdzenie swoich twierdzeń.


Stworzyliśmy www.prawna.eu, aby pomagać naszym odbiorcom. Mimo, że jako adwokaci prezentujemy praktyczne rozwiązania, to nie są one jednakowo skuteczne dla wszystkich. Nie powinno się z nich bezwarunkowo korzystać. Wskazówki, które udostępniamy powinny być szczegółowo analizowane, porównywane z własnym przypadkiem, ewentualnie konfrontowane z innymi i dopiero, gdy będą one przedstawiały się jako odpowiednie w danym przypadku, wprowadzane w życie.

Pamiętaj, że przeszukiwanie Internetu nie zastąpi bezpośredniej rozmowy z adwokatem i uzyskania wsparcia prawnego odnoszącego się bezpośrednio do Twojej sytuacji, tak samo jak szperanie w Internecie nie zastąpi wizyty u lekarza. Jeżeli masz problem prawny – idź do adwokata.


Adwokat Adam Bernau

tel: 500-506-506

e-mail: adam@prawna.eu

Adwokat Tomasz Mikołajczuk

tel: 505-501-543

e-mail: tomasz@prawna.eu


 

Adres siedziby Kancelarii Adwokackiej w Lublinie

ul. Radziszewskiego 8, lok. 214 (budynek kina Bajka, obok KULu i UMCS)

20-039 Lublin


 

Adwokat Adam Bernau

tel: 500-506-506

e-mail: adam@prawna.eu

Adwokat Tomasz Mikołajczuk

tel: 505-501-543

e-mail: tomasz@prawna.eu


Adres siedziby Kancelarii Adwokackiej w Lublinie

ul. Radziszewskiego 8, lok. 214 (budynek kina Bajka, obok KULu i UMCS)

20-039 Lublin